O gün işdən çıxanda cibimdə cəmi 5 manat var idi. Maaşa hələ on gün var idi, bank kartımdakı pul bitmişdi, dostumdan borc istəmək isə xoşum gəlmirdi. Evə piyada getdim, avtobus pulunu qıymadım. Yolda düşündüm: "Bu vəziyyətdən necə çıxım?" Heç bir ağıllı fikir gəlmədi başıma.
Evə çatanda soyuducunu açdım, boş idi. Çaydan başqa heç nə yox idi. Çay dəmlədim, kompüterimi açdım. İnternetdə gəzirdim, birdən gözüm bir reklama sataşdı. Tanış bir saytın adı. Bir neçə ay əvvəl dostumla birlikdə ora baxmışdıq, amma o vaxt maraqlanmamışdım. İndi isə... Niyə də yox? Düşündüm ki, bu 5 manatı itirsəm də, heç nə itirməyəcəyəm onsuz da.
Əvvəlcə mostbet güncel giriş ünvanını tapmalı oldum. Bir az axtardıqdan sonra sayta daxil oldum. Qeydiyyat formasını doldurdum – ad, soyad, telefon nömrəsi. Bir neçə dəqiqəyə hesabım aktiv idi. Sonra 5 manatı yüklədim. Düzünü desəm, gülməli idi. Orada elə oyunlar var idi ki, bir mərc üçün 5 manat az idi. Amma mənim üçün bu, son pulum idi.
Oyunların arasında gəzməyə başladım. Ən ucuz mərcləri axtarırdım. Nəhayət, bir slot oyunu tapdım – 20 qəpiklik mərclərlə oynamaq olurdu. Düşündüm: "Yaxşı, ən azı bir müddət əylənərəm". Oynamağa başladım. Qazanırdım, uduzurdum, yenə qazanırdım. Bir saatdan sonra hesabımda 12 manat var idi. Yəni 7 manat qazanmışdım. Az idi, amma məni sevindirdi.
Saat gecə yarısına yaxınlaşırdı. Yatmalı idim, səhər iş var idi. Amma oynamağa davam edirdim. Bir az da, bir az da... Hesab 20 manat oldu, sonra 15-ə düşdü, sonra 25-ə çıxdı. Dalğalanırdı. Və birdən, səhərə yaxın, böyük uduş gəldi. 200 manat! Ekrandakı rəqəmlərə baxdım və donub qaldım.
Ürəyim döyünməyə başladı. Əllərim əsirdi. Oyan, dedim öz-özümə, bu yuxudur. Amma yuxu deyildi. 200 manat. 5 manatdan 200 manat qazanmışdım. O an anladım ki, dayanmaq vaxtıdır. Dərhal pul çıxarma əməliyyatına başladım. Bank kartımı daxil etdim, məbləği yazdım. Gözləməyə başladım.
Ertəsi gün işdə idim. Telefonuma SMS gəldi: "Hesabınıza 200 manat köçürülmüşdür". İş masamda oturub gülümsədim. Kimsə niyə güldüyümü soruşdu. Dedim: "Sadəcə, xoşbəxtəm". O gün nahar fasiləsində özümə ləzzətli bir yemək aldım. Axşam isə evə ərzaq apardım – soyuducu doldu.
Bu hekayə mənə bir şey öyrətdi: bəzən ən çıxılmaz vəziyyətlərdə belə fürsət ola bilər. O gün ac qalmaqdan qorxurdum, işdə yemək pulum yox idi. Amma axırda təkcə qarnımı doydurmadım, həm də əlavə pul qazandım. Təbii ki, bu hər zaman belə olmur. Mən də başa düşürəm ki, şanslı idim. Amma o şansı yaratmaq üçün bir addım atdım.
Sonrakı aylarda vaxtaşırı oynadım, amma heç vaxt 5 manatdan çox yükləmədim. Özümə qayda qoydum: ancaq xırda pulla oyna, itirsən də üzülmə. Bu qayda məni qorudu. Bəzən uddum, bəzən uduzdum. Amma o gecəki hissi bir daha yaşamadım. O hiss – 5 manatla başlayıb 200 manat qazanmağın sevinci – unudulmazdır.
İndi hərdən o axşamı xatırlayıram. Necə evə piyada getdiyimi, soyuducunun boş olduğunu, çay içib düşündüyümü. Və sonra – qəfil qərar, 5 manatlıq cəsarət. Bilirəm, çoxları deyər ki, qumar pisdir, təhlükəlidir. Mən də bunu bilirəm. Amma hər şeydə olduğu kimi, burada da əsas məsələ özünü idarə etməkdir.
Həmin pulun bir hissəsi ilə anama hədiyyə aldım. Qalanını banka qoydum, pis gün üçün. Və hər dəfə mostbet güncel giriş axtaranda o gecə yadıma düşür. O gecəki həyəcan, sevinc və bir az da qorxu. Çünki bilirdim ki, bütün pulları itirə bilərəm. Amma itirmədim. Və buna görə özümü şanslı sayıram.<｜end▁of▁thinking｜># Turnirin son gecəsi
Kompyuterimin qarşısında oturub saatlara baxırdım. Gecə 3-ə işləyirdi. Ertəsi gün işim var idi, yatmalı idim, amma yata bilmirdim. Səbəb isə sadə idi – onlayn turnir gedirdi və mən final mərhələsinə qalmışdım. Üç gündür bu turnirdə idim, sıralamada 7-ci yerdə idim. İlk üçlük pul alırdı. 4-cü yer isə heç nə almırdı.
Bu turnirə təsadüfən qatılmışdım. Həftəsonu darıxırdım, mostbet güncel giriş axtarıb sayta daxil oldum. Açıq səhifədə gözüm turnir elanına sataşdı: "Ümumi mükafat fondu 5000 manat". Adımı yazdırdım, cəmi 10 manat ödəniş var idi. Düşündüm ki, əyləncə olsun, nə olacaq ki?
Üç gün ərzində turnir davam etdi. Hər gün oynayırdım, xal toplayırdım. Birinci gün heç nə anlamadım, sadəcə təsadüfi oynayırdım. İkinci gün taktika dəyişdim – daha diqqətli, daha hesablı. Üçüncü gün isə artıq sıralamada idim, 10-cu yerdən 7-ci yerə yüksəlmişdim. Və indi, son gecə, turnirin bitməsinə 3 saat qalmış, mən 7-ci idim.
Əlimdə siqaret, qarşımda kompyuter. Hər oyun xal qazandırırdı, hər qərar önəmli idi. İlk saat ərzində 8-ci yerə düşdüm, sonra yenə 7-ci oldum, sonra 6-cı... Dalğalanma davam edirdi. Ürəyim döyünürdü, əsəblərim gərgin idi. Bir an dayandım, dərin nəfəs aldım. Öz-özümə dedim: "Sakit ol, tələsmə".
Son iki saat. Mən 5-ci yerdə idim. İlk üçlükdən cəmi 200 xal geridə. Bu, heç nə demək deyildi, bir neçə uğurlu oyunla aradakı fərqi qapamaq olardı. Amma təhlükə də var idi – arxadakılar da mənə çatırdı. Turnirin qızğın vaxtı idi.
Gecə 4-ə işləyirdi. Gözlərim qızarırdı, yorğunluq hiss edirdim. Amma dayana bilməzdim. Yenə oynamağa başladım. Ardıcıl üç uduş – və mən 4-cü yerə yüksəldim! Artıq 3-cü yerə cəmi 50 xal qalmışdı. Həyəcandan nəfəsim kəsilirdi. Əllərim əsirdi, mausu tutmaqda çətinlik çəkirdim.
Son saat. Turnirin bitməsinə 45 dəqiqə qalmış. Mən 4-cü yerdə idim, 3-cü yerdəki oyunçudan 30 xal geridə. Və qarşıda bir oyun – mənim ən sevdiyim oyun. İçimdə bir hiss deyirdi: "Bu sənin gecəndir". Oynamağa başladım. İlk mərc – uduş. İkinci – uduş. Üçüncü – uduş. 20 dəqiqə ərzində 50 xal topladım.
Ekrana baxdım – mən 3-cü idim! Sevincdən qışqırmaq istədim, amma özümü saxladım. Turnirin bitməsinə 15 dəqiqə qalmışdı. 3-cü yerdə idim, amma arxadakı mənə çatırdı, cəmi 10 xal fərq var idi. Düşündüm: "Təhlükəsiz oynamalıyam". Ancaq təhlükəsiz oyun da bəzən uduzdurur.
Son 5 dəqiqə. Mən 4-cü yerə düşdüm. 5-ci də yaxınlaşırdı. Nə edəcəyimi bilmirdim. Birdən qərar verdim – son mərc, bütün xallarımı ortaya qoyuram. Oyunu açdım, ən yüksək mərci seçdim. Fırlatdım. Ekranda təsvirlər dönür, ürəyim dayanacaq kimi döyünür. Və birdən – Cekpot! Ən böyük uduş! 200 xal birdən!
Turnirin bitməsinə 1 dəqiqə qalmışdı. Sıralama yeniləndi – mən 2-ci idim! İnanmadım. Gözümə inana bilmədim. Yenidən baxdım – hə, 2-ci yer. Turnir bitdi. Mən 2-ci olmuşdum. Mükafat – 800 manat.
Kompüterin qarşısında oturub gülümsədim. Nə edəcəyimi bilmirdim. Qışqırmaq, ağlamaq, gülmək istəyirdim. Saat gecə 5 idi, küçə sakit, mən isə 800 manat qazanmışdım. Əlim telefonuma getdi, anama zəng etmək istədim, amma sonra baxdım saatə, bildim ki, yatır. Sadəcə oturub ekrana baxdım.
Sonra pul çıxarma əməliyyatına başladım. Hər şey qaydasında idi. Bir neçə saat sonra səhər tezdən SMS gəldi: "Hesabınıza 800 manat köçürülmüşdür". İşə gedəndə özümü yuxulu, amma xoşbəxt hiss edirdim. Həmin gün işdə heç kimə bir şey demədim, sadəcə öz bildiyim bir sirr kimi saxladım.
O pulla nə etdim? Bir hissəsini anama verdim, o da çox sevindi. Qalanı ilə özümə yeni telefon aldım – köhnəsi artıq işləmirdi. Və bir azını da banka qoydum, "turnir fondu" adlandırdım. Çünki bilirdim ki, bu son turnir olmayacaq.
Aylar keçdi. Mən hələ də turnirlərdə iştirak edirəm. Bəzən uduram, bəzən uduzuram. Amma o gecəki hissi unuda bilmirəm. O gecə, saatlarla oynadığım, yuxusuz qaldığım, son dəqiqələrdə qazandığım gecə. Hər dəfə mostbet güncel giriş edib turnir bölməsinə baxanda gözlərim o gecəni axtarır. Bilirəm, hər gecə belə olmur. Amma o gecə mənim üçün xüsusi idi. Və bəlkə də bir gün yenə belə bir gecə olar.